Meer dan vijf jaar lang werd mijn leven beheerst door anorexia nervosa.
Het verhaal
Meer dan vijf jaar lang werd mijn leven compleet beheerst door anorexia nervosa.
Jarenlang volgde ik therapie. Ik sprak met tientallen psychologen en hulpverleners, maar ondanks alle inzet bleef het resultaat beperkt.
En toen het na ongeveer 3,5 jaar eindelijk wat beter leek te gaan, kreeg ik een ernstige terugval.
Als kind was ik een vriendelijke en behulpzame, maar ook erg onzekere jongen. Vanaf de basisschool werd ik gepest en ontwikkelde ik een enorm laag zelfbeeld.
Op mijn 13e stond ik voor het eerst op de catwalk en begon ik mijn carrière als model. Daar kreeg ik te horen dat ik voor het “perfecte” lichaam nog een paar kilo dunner moest worden.
Alles kwam bij elkaar.
Wat volgde waren jaren waarin anorexia steeds meer grip op mijn leven kreeg. Jaren van behandeling, strijd en steeds opnieuw proberen om eruit te komen.
Na 3,5 jaar kreeg ik een ernstige terugval. Mijn gewicht zakte nog verder dan daarvoor en mijn hart kwam ernstig in de problemen.
De boodschap die ik vervolgens van professionals kreeg, was voor mij ontzettend hard:
“Je zult met je eetstoornis moeten leren leven. Volledig herstellen gaat waarschijnlijk niet meer lukken.”
Toen ik daarna opnieuw op een wachtlijst van meer dan 25 weken terechtkwam, besloten mijn ouders en ik dat we niet passief konden blijven wachten. We zijn samen veel actiever gaan zoeken naar wat mij kon helpen om verder te komen in herstel. Dat proces was zwaar. Ik heb mijn ouders in die periode ontzettend vaak gesmeekt om ermee op te houden.
Maar zij gaven niet op.
Stap voor stap ging ik vooruit. En naarmate ik steeds meer verantwoordelijkheid begon te nemen voor mijn eigen herstel, werd één ding duidelijk: Herstel was wél mogelijk. Mijn situatie was complex. En herstel van een eetstoornis is complex. Maar complex betekent niet dat herstel onmogelijk is.
Uit mijn eigen herstelproces is uiteindelijk ook mijn manier van begeleiden ontstaan: gebaseerd op alles wat ik zelf nodig heb gehad om te herstellen, af te komen van eetstoornisgedachtes, mijn lichaamsbeeld herstellen en weer zelfverzekerd te worden. Dit alles heb ik vertaald naar mijn manier van begeleiden
Vier jaar nadat ik volledig hersteld was, rolde ik langzaam het vak van herstelcoach in. Naarmate ik zag hoeveel verschil mijn ervaring en kennis voor anderen kon maken, groeide mijn overtuiging om hier mijn carrière van te maken.
Vandaag begeleid ik jongeren en ouders die zich herkennen in mijn verhaal.
Heeft therapie nog niet voldoende geholpen? Hebben jullie als ouders al van alles geprobeerd? Voelen jullie je machteloos omdat jullie kind niet (snel genoeg) vooruitgaat?
Dan zijn jullie precies de gezinnen die ik help.
Een terugval is geen eindpunt.
Een behandeling die onvoldoende heeft geholpen, is geen bewijs dat herstel niet meer mogelijk is.
En vastlopen betekent niet dat jullie moeten opgeven.
Ik leefde meer dan vijf jaar met anorexia. Ik doorliep zo veel behandelingen, viel ernstig terug en kreeg te horen dat herstel niet meer haalbaar was.
Toch ben ik volledig hersteld.
Daarom geloof ik niet dat jullie genoegen hoeven te nemen met de gedachte dat het nooit meer goedkomt.
Herstel is mogelijk. Ook wanneer de weg ernaartoe langer en ingewikkelder blijkt dan jullie hadden gehoopt.
Waar ik voor sta
Mijn herstelfilosofie
Eetstoornisherstelcoach & oudercoach
BSc Psychologie (in opleiding)
Ervaringsdeskundige anorexia & spreker
Voeding op de eerste plaats — lichamelijk herstel als basis voor psychologisch herstel
Angst voor aankomen actief doorbreken
Eetstoornisgedachten actief aanpakken — niet alleen accepteren of leren verdragen
Een positiever lichaamsbeeld én zelfbeeld ontwikkelen
Herstel voorbij quasi-herstel
Sterker worden dan eetstoornisgedachten, schuldgevoelens en angst
Ouders actief betrekken bij herstel
WhatsApp-support op de momenten dat het nodig is
Sociale media en dieetcultuur kritisch leren filteren
Warm, empathisch en verbindend, maar ook direct, eerlijk en duidelijk
Gericht op echte gedragsverandering
Ervaringskennis gecombineerd met psychologie en professionele herstelcoaching
Volledig herstel is mogelijk — een eetstoornis hoeft niet iets te zijn waar je de rest van je leven mee moet leren leven
Mijn eigen leven draait gelukkig allang niet meer om anorexia. Mijn werk natuurlijk wél voor een groot deel, maar zelf heb ik al lang geen eetstoornisgedachten meer.
Ik verdeel mijn tijd tussen Amsterdam en Barcelona, al ben ik het grootste deel van het jaar in Barcelona te vinden. Daar heb ik mijn eigen fijne appartement vlak bij de Sagrada Família en een kantoor van waaruit ik werk.
Naast mijn werk studeer ik Psychologie. Dat betekent inderdaad dat mijn agenda soms behoorlijk vol zit, maar stilzitten is sowieso nooit echt mijn sterkste kant geweest. Ik vind het juist ontzettend leuk om mijn studie, mijn bedrijf en mijn eigen leven met elkaar te combineren.
Ik spreek Nederlands en Engels, inmiddels ook Catalaans, en mijn Spaans wordt langzaam maar zeker steeds beter.
Als persoon ben ik enorm positief, vrolijk, behoorlijk ambitieus en gedreven. Ik hou enorm van het proberen van nieuwe restaurants, goede wijn, het strand, en de stadse chaoss.
Tegelijkertijd hecht ik enorm veel waarde aan vrijheid: kunnen reizen, nieuwe mensen ontmoeten en spontane plannen.
Misschien betekent die vrijheid voor mij ook nét iets meer omdat ik weet hoe het is wanneer je wereld jarenlang steeds kleiner wordt.
En uiteindelijk ben ik naast herstelcoach, BSc-student Psychologie en ervaringsdeskundige ook gewoon Rael.
Iemand met wie je kunt lachen tot je buikpijn hebt, tegen wie je eerlijk kunt zeggen dat je ergens helemaal klaar mee bent en bij wie niet ieder gesprek zwaar hoeft te zijn.